Allerheiligen & andere zielen

Net zoals honderdduizenden landgenoten naar begraafplaatsen holden, reed Mieke dezer dagen naar het verre Limburg om daar het graf van haar ouders wat kleur te geven. Zelf doe ik niet mee aan die jaarlijkse bloemenshow. Die doden zelf hebben er immers niets aan. Het is vooral een kwestie van sociale controle en dito concurrentie. Zo van: ‘Heb je al gezien wat een armoedig plantje die op het graf van zijn moeder durft te zetten’. Nu ja, er zijn mensen die Allerheiligen/Allerzielen nodig hebben om hun dierbare overledenen te herdenken; ik heb daar geen vaste datum voor nodig. Dat is een dagelijkse reflex. Daarnaast zal heel dat gedoe wel goed zijn voor de economie, denk ik dan. Bloemenkwekers en -verkopers kunnen er maar beter een goede boterham aan verdienen.

Net als bij zoveel generatiegenoten heeft de manier waarop het katholicisme er tijdens onze jeugdige jaren werd in geramd – met het kruis in de vuist – zeer lang diepe sporen getrokken. De erfenis van die opgedrongen kwezelarij en stupide indoctrinatie heeft een groot deel van ons jonge leven vergald. Wellicht daarom waren de jaren zestig zo belangrijk; alleszins voor mij persoonlijk. Die periode betekende een kantelpunt. Pastoors verloren hun macht, de kerkelijke hiërarchie daverde op zijn grondvesten en de belofte van hemelse zekerheden bleek ook maar een twijfelgeval.

De kerk van Rome is er zowat overal en ten allen tijde in geslaagd om oeroude dingen naar het eigen handje te zetten. Joodse en heidense/animistische feestdagen en symboliek werden schaamteloos ingepikt om er katholiek sausje overheen te gieten. Wie ziet er nog het verband tussen O.L.-Vrouw Lichtmis en het Germaanse midwinterfeest? Wie weet nog dat Pasen gelinkt is aan het verschijnen van de Morgenster, de planeet Venus (= heidense godin) of het Joodse Pesach? Kerstmis kwam in de plaats van de Germaanse zonnewende en/of het Joodse Chanoeka. Aswoensdag is onlosmakelijk verbonden aan carnaval, een traditioneel lentefeest waarbij de laatste restjes uit de vleespotten werden geschraapt. Zelfs de naam Christus verwijst naar ‘Chrestos’ een naam die ook werd gegeven aan de Perzische god Mithras en de Egyptische Osiris. Het kruis was bij de Babyloniërs een verwijzing naar de zonnegod en het chi-ro teken (P en X in elkaar verweven) bestond 2.500 jaar geleden al bij Perzen, Meden en Egyptenaren als verwijzing naar zonnegod en vader. Dus samengesteld Vader Zon. Zelfs het Latijnse woord ‘Amen’ verwijst naar Amon-Ra, alweer de Egyptische zonnegod. Ook het woord ‘bijbel’ verwijst naar Byblos, de kleindochter van de Griekse zonnegod Apollo. Er werd daar in het Midden-Oosten dus duchtig leentjebuur gespeeld.

Alleen de namen van dagen en maanden hebben de roomse pausen niet weten in te palmen. Die verwijzen nog altijd naar Germaanse of Romeinse godheden. Voor het overige hebben ze zowat alles van oude natuurvolkeren gestolen wat er te halen was. Met enig leedvermaak – maar ook met steeds toenemende ergernis – zie ik nu dat de omgekeerde beweging gaande is. Loontje komt om zijn boontje.

Volgens historicus prof. em. Van Uytven telden onze middeleeuwse voorouders minstens 60 kerkelijke feestdagen per jaar. Dagen dat er absoluut niet gewerkt mocht worden. Daar zijn er officieel nog zes van overgebleven en er is nauwelijks nog een mens, jonger dan dertig jaar, te vinden die de godsdienstige achtergrond ervan haarfijn weet uit te leggen. Die kerkelijke feestdagen zijn nog weinige restanten van 20 eeuwen alles overheersend christendom en hebben elke religieuze connotatie verloren. Pasen wordt overheerst door de paashaas en eieren rapen. Pinksteren betekent een verlengd weekend en wie de kalender goed in de gaten houdt, kan mits enig rekenwerk en spaarzame opname van enkele dagen verlof met Ons Heer Hemelvaart een hele week thuis blijven. Idem dito bij Halfoogst en Allerheiligen. Kerstmis is al veel eerder uitgegroeid tot een orgie van consumentisme en slemperij. Het kerstekind heeft al langer de duimen moeten leggen tegenover de Coca-Cola Father Christmas.

Aan al die rommel moest ik weer heel hard denken toen ik hier enkele verkleedde kinderen door de straat zag lopen om hun Halloween snoepjes op te halen. Die weten al heel lang niet meer waar Allerheiligen voor staat; tenzij voor griezel. Voor het overige hoop ik dat de chrysantentelers en –verkopers goede zaken hebben gedaan. En laat nu de sint en de Kerstmannen maar alvast aanrukken. Heeft u al een Abies nordmanniana, een Picea omorika of een Picea abies in huis gehaald? Haast u dan maar…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Een reactie op “Allerheiligen & andere zielen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s