Vetlaag rond de hersens

De kans dat je met een oude occasiewagen méér in de garage staat dan dat je ermee rijden kunt, is bijzonder groot. Zelfs na er succesrijk aan gesleuteld te hebben, weet je dat de ritjes tussen twee garagebezoeken in steeds korter zullen worden. Tot dat oude ding onbarmhartig naar de schroothoop wordt veroordeeld.

Helemaal in de lijn van deze ongeschreven wetmatigheid ben ik de laatste jaren nogal eens in Gasthuisberg verzeild; zo niet voor een ingrijpende reparatie dan toch voor een regelmatige onderhoudsbeurt. Telkens is er dan wel een arts die je voorafgaand de vraag stelt of je ergens allergisch voor bent. Even telkens luidt daarop het geijkte antwoord: “Ja, voor domme mensen.” Meestal krijg je dan erg onbegrijpende, zelfs gepikeerde blikken terug waarop een beetje bitsig de goede raad volgt om nu maar definitief te stoppen met roken; verminderen helpt al lang niet meer. Waarmee mijn allergie voor domme mensen weer eens bevestigd wordt. Die boodschap staat intussen al decennia lang in koeien van letters op elk pakje tabak afgedrukt. Moet een arts dan eerst ettelijke jaren gestudeerd hebben om je met zo’n dom advies rond de oren te slaan? Als roken niet ongezond was, zou ik hier op de dienst pneumologie ook niets te zoeken hebben, verdomme. Dat is toch van dezelfde aard als die kerels van Greenpeace die protesteren tegen het gebruik van fossiele brandstoffen maar als ze een actie tegen bijvoorbeeld de walvisvangst willen ondernemen wel eerst olie moeten bunkeren. Zelf weet ik ook wel dat verbrandingsmotoren schadelijk zijn voor het milieu maar als ik met de auto wil rijden, moet ik er wel eerst mee langs de benzinepomp passeren. Net zo goed moet ik mijn Gauloisjes kunnen rollen om deze wereld te overleven zonder helemaal knettergek te worden. Wie me daarvan probeert te weerhouden, is dus gewoonweg een dom mens. En spijtig genoeg loopt deze wereld daar vol van.

Hoe pedant en dikkenekkerig dit ook moge klinken, die allergie voor domheid is echt wel een realiteit; soms zelfs met fysieke ziektesymptomen tot gevolg. Nu heb ik van nature toch al een kort lontje en domme mensen blazen het vonkje daarin alleen maar aan. Met wat ik hier dagelijks te horen en te lezen krijg, groeit met de minuut het gevaar dat het kruit zijn detonatiepunt bereikt. Als ik zo tekeer ga tegen domme mensen is dat niet vanuit een hautaine air van zelfverheffing boven anderen maar eerder een kwestie van zelfbehoud en bezorgdheid met mijn stadsgenoten. Het is immers geen leven als je de buren tien keer per dag moet waarschuwen proppen in de oren te steken, hen moet aansporen om deuren en ramen wijd open te zetten, zwakke plekken desnoods met zandzakjes te verstevigen, omdat jij toevallig op het punt van ontploffen staat.

Met het risico dat één van mijn beste vriendinnen me meteen als ‘oude zaag’ zal verslijten, durf ik hier toch te stellen dat het gemiddelde verstandelijke vermogen enkele decennia geleden talrijke procentpunten hoger scoorde dan nu het geval is. Toen kon je om, zeg maar, vier uur ’s ochtends vroeg nog aan gelijk welke toog in de omgeving van de Oude Markt verwikkeld raken in een zinvolle discussie. Nu word je al van ’s ochtends vroeg geconfronteerd met nergens op slaande en oeverloze zattemanspraat en bij een eerste lentezonnetje zitten de terrassen van diezelfde Oude Markt vol met lege, dom ogende gezichten die nauwelijks een woord uitbrengen maar heel druk in de weer zijn met hun mobieltje. Je wordt toch stapelgek als je toogfilosofen een betoog hoort afsteken dat niet verder raakt dan het afdreunen van schreeuwerige titels uit Het Laatste Nieuws. Je wordt toch krankjorum als je een satire uit De Ideale Wereld hoort becommentariëren als zijnde echte feiten. Jaja, de wereld is een platte schijf, appels vallen omhoog en in de hemel serveert met rijstepap met gouden lepeltjes. Het is wel helemaal betoeterd dat je dit domme geleuter moet aanhoren in een gelegenheid waar je niet eens een Gauloisje mag opsteken. Op straffe van boete!

Gezond verstand stond nooit ergens per honderd gram te koop – noch in bulk, noch voorverpakt – laat staan dat je dat uit een ‘sjiekenpot’ of andere automaten gedraaid kreeg. Net zo min moeten we onze hoop stellen op de hedendaagse technologie. Die heeft er alleen toe bijgedragen dat je, op zoek naar verhoogde levenskwaliteit en verrijkte levenswijsheid, beslist een iPhone bij de hand moet hebben. Wie Facebook en Twitter nu nog altijd durft onder te brengen in de categorie “sociale” media, die zogenaamd bedoeld waren om de mensheid dichter bij elkaar te brengen, zit hopeloos op een dwaalspoor. Behalve voor wie fanatiek bagger wil storten, even fanatieke kattenliefhebbers en grootouders die bijzonder trots zijn op de kleinkinderen, zijn die media voor schepsels met enige intelligentie maar beter te mijden.

Spijtig genoeg beperkt die domheid zich niet tot ziekenhuisartsen, stamkroegen, Amerikaanse presidenten en campings maar deint het als een olievlek uit over het hele vaderland. Meer nog, heel het Europese continent en ook de rest van de wereld is er door besmet. Als je, zoals ik, deel uitmaakt van het Nederlandstalige landsgedeelte springen de domheden in het zogenaamde Vlaanderen het meest in het oog. Neem nu onze Wouter Van Besien, een beetje gek van glorie uit de verkiezingen gekomen. Als een zichzelf op de borst rammende gorilla kondigde die vorige week vrijdag al triomfantelijk aan dat hij tijdens de gemeenteraad van maandag Bart De Wever op een heet gestookte rooster zou leggen om erachter te komen hoe sterk die het meent met zijn uitgestoken hand naar Groen. Toen al zuchtte ik gelaten: “Woutertje, Woutertje toch. Tsss, tsss, hier lanceer je een gevaarlijke boemerang. Dit wordt een own goal.” En kijk, drie dagen later spat zijn iets te hard opgeblazen ballon voluit in de eigen tronie, de geworpen boemerang komt niet terug in zijn hand maar pardoes op z’n neus terecht. Elk klein kind in de straat weet dat een gemeenteraad na nieuwe verkiezingen alleen lopende zaken afhandelt. Van Besien wist dat niet. Nochtans draait hij al enkele jaren mee in het politieke circus. Een gebrek aan ervaring kan je hem dus moeilijk verwijten. Zou het dan een kwestie van koppig doorgedreven domheid zijn?

Een ander recent voorbeeld? Kasterlee, de gemeente waar je Bobbejaanland kunt vinden. Daar haalt het gore Vlaams Belang niet minder dan 9,3 % van de stemmen. In die Kempense negorij woont dus één inwoner op tien die voor zijn ontbijt een vreemdeling tussen de cornflakes mengt terwijl de enige allochtoon die je er al eens te zien krijgt een betalende bezoeker van bovengemeld pretpark is. Hoe verschrikkelijk dom kun je zijn? Het mooiste moet nog komen. Met die 9,3 % harkt het duistere clubje VB twee zetels van de 25 bij elkaar. Helaas vond Van Grieken & C° slechts 1 (zegge en schrijve één) kandidaat om op de lijst te pronken. Gevolg: een zetel op overschot en dus gaat die resterende tweede zetel naar de grootste partij waarmee de lokale CD&V in zijn dooie eentje een meerderheid haalt. Kasterlee doe je dus niet langer aan voor een spectaculair ritje in Typhoon, Dreamcatcher of Sledge Hammer maar kun je in het vervolg – als een volleerd ramptoerist – ook bezoeken voor een dagje uit “domme-mensjes-kijken”. Zelfs gratis.

Ik hoor het u al luidkeels roepen: “Als je ons, Vlamingen, dan toch zo’n domme kloothommels vindt, waarom kruip je in al je zuurheid dan niet terug in het Spaanse gat waar je regelmatig overwintert?” Helaas, je loopt daar ook wel eens mensen uit Antwerpen of Kasterlee tegen het lijf. Je moet er ook afrekenen met breedsmoelkikkers van Nederlanders, met zelfingenomen Britten en arrogante Duitsers. En wilt u er wel eens mee ophouden mij het etiket ‘Vlaming’ op te kleven, ja?

Zoals zo vaak in mijn leven haal ik de mosterd bij Jacques Brel, alias Le Grand. Niet dat ik zijn ideeën zo maar inpik maar hij kan het allemaal iets kleurrijker onder woorden brengen dan ikzelf. Wat ik wel helemaal met hem deel is die allergie voor domme mensen. Luister hier maar eens naar: https://youtu.be/AgzB0q44MRQ

Voor de vertaling moet je zelf maar zorgen. Hier een uittreksel uit de tekst:

La bêtise, c’est la mauvaise fée du monde, c’est la sorcière du monde. Il n’y a pas de gens méchants, il y a des gens bêtes. La bêtise c’est de la paresse. (…) La bêtise c’est un type qui vit, et il se dit: ça me suffit. Ça me suffit. Je vis, je vais bien, ça me suffit. Et il se botte pas le cul tous les matins en disant : c’est pas assez, tu ne sais pas assez de choses, tu ne vois pas assez de choses, tu ne fais pas assez de choses. C’est de la paresse je crois la bêtise. Une espèce de graisse autour du cœur qui arrive ; une graisse autour du cerveau. Je crois que c’est ça.”

Mag ik bij deze iedereen een stel hersens toewensen zònder vetlaag er omheen.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

2 reacties op ‘Vetlaag rond de hersens

  1. Ik word ook dikwijls scheef bekeken als ik durven corrigeren dat we met z’n alle Belgen zijn. En durf je dieper ingaan bij een gesprek, discussie of meningsverschil dan filosofeert een mens weeral teveel of men verwijt een mens voor oude zagen, he Guy.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s