Eindelijk geland

Maandag 15.30 u. Eindelijk een verlossend telefoontje uit Bali. Het is daar nu 21.30 u en Mieke en haar gezelschap zijn er nog maar net gearriveerd. Bijna anderhalve later dan voorzien. Immers, de aansluitingsvlucht in Bangkok was ook weer uitgesteld, weer wegens een panne aan het vliegtuig. Zo te zien gaat het met Thai Air razendsnel bergaf. Twintig jaar of zo geleden stond die maatschappij, samen met Singapore Airlines, nog op de hoogste ladder van wat de luchtvaart te bieden had. Daar vloog je mee voor je plezier; stralend glimlachende airhostesses, drankjes naar believen en voor wie braaf was nog een orchidee in het knoopsgat. Besparingen? Hogere winstmarges? Ook nu weer zal Thai Air ervoor moeten opdraaien, net als vorig jaar. Elke passagier een retourtje van € 600, met een hotelovernachting + avondmaal + ontbijt er bovenop.

Wat niet wegneemt dat het zowat op elke luchthaven huilen van pure miserie is. Die beginnen steeds meer te lijken op een doorsnee station van de NMBS. Net zo min als er nog één trein op het juiste tijdstip spoort, zo min vertrekt of landt een vlucht nog op het vooropgestelde uur. Dat mag niet verbazen. Je hoeft op een klare dag alleen maar de hemel in de gaten te houden. Afhankelijk van de windrichting, en de nukkige klachten vanuit het hoofdstedelijk gewest, is het boven Leuven één wirwar van wit getrokken strepen uitlaatgassen. Het luchtruim zit overvol, met of zonder stiptheidsacties van de verkeersleiders. Leve de vooruitgang.

Hoe dan ook, mijn teerbeminde klonk doodvermoeid. Niet moeilijk. Ze moet heen en weer bellen met reisorganisatie Hobo, de lokale gidsen contacteren, nieuwe afspraken maken, de vooropgestelde reisplannen overhoop halen en aanpassen. En niet de minste opdracht: het reisgezelschap tevreden houden. De twee dagen acclimatiseren op Bali zit er niet meer in. Morgenvroeg is het weer het vliegtuig op, naar Jogyarta. Dat met Garuda en dan is het wel te hopen dat die luchtvaartmaatschappij zijn belabberde reputatie intussen wat heeft opgevijzeld. Anders komen ze daar pas overmorgen aan. Of misschien wel nooit.

Intussen is het in Indonesië altijd wel iets beter dan hier, en niet alleen wat het weer en het eten betreft. Een beetje lijdzaam kijk ik naar de werkzaamheden in de straat. Na twee dagen gutsende regen is die nu wel helemaal in een modderpoel getransformeerd, en de herfst moet nog écht beginnen… Huub bedankt al twee dagen voor een wandeling. Verder dan de rand van de dorpel wilt die zijn neus niet naar buiten steken. Gelijk heeft hij.

Advertenties

Een reactie op “Eindelijk geland

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s