Kruipend bloed en linke streken

Voilà, we zijn er weer eens mee (her)begonnen.

De voorbije schitterende zomermaanden bracht ik vooral door in de schaduw van m’n eigen Catalpa bignonioides ‘Nana’ – die nog nooit voordien zo breed als nu uitgroeide. Er kwam nogal wat bezoek van allerlei pluimage over de vloer, er werd al eens wat gegeten en vooral (te) veel gedronken. Veel gelachen, ook. Verhalen uit een ver en meer nabije verleden, links en rechts toespelingen op de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen en de politieke onzin die circuleert in Leuven en verre omstreken en bovendien Facebook overspoelt. Zelf zit ik niet meer op dat zogenaamde sociale medium en dus moest ik dat maar gewoon van derden aannemen. Die nonsens werd daags nadien dan ook nog eens bevestigd door verkiezingsfolders die in de brievenbus gedropt werden. Op zo’n momenten begon het wel eens te knagen om vrijuit en met veel bombarie op al die larie en apenkool te reageren en er mijn mening over te spuien. Nu ja, wat die mening ook al moge zijn.

Dat zijn van die momenten dat je de mogelijkheden van Camperhuub begint te missen. Komt daarbij nog een andere factor. Morgen of zo vertrekt mijn teerbeminde voor de elfendertigste keer alweer naar Indonesië, man en hond treurend achterlatend. Als ik nu eens weer aanpikte op die blog, dacht ik zo tussen twee koffietjes door. Dan blijft zij tijdens de reis tenminste op de hoogte van de innerlijke roerselen die zich tussen de muren van haar stulpje vertonen.

Gewetensproblemen, lieve mensen. Zwijg stil. En dus beginnen we er maar weer aan. Misschien niet op dagelijkse basis en wel helemaal niet meer gedeeld op Facebook. Wie de dingen lezen wilt, moet er wat voor over hebben.

Waarom heb ik mijn koppige verzet dan wel opgegeven? Waarom nu eensklaps mezelf weer druk opleggen? Waarschijnlijk omdat het nu eenmaal zo gebeurt. Waarschijnlijk omdat het niet anders meer kon. De voorbije maanden botste ik – tijdens een van die talloze WWILF-momenten (What was I looking for?) op Google – op de naam Carolus Tuinman (1659-1728). Twee jaar voor zijn overlijden publiceerde die het boek, althans het eerste deel daarvan: “De oorsprong en uitlegging van dagelyks gebruikte Nederduitsche spreekwoorden, opgeheldert tot grondig verstand der vaderlandsche moedertaal.” Een hoogst aangename kennismaking, vond ik meteen. In wekelijkse afleveringen was het daarin heerlijk en leerrijk bladeren. In dat boek trof ik meer bepaald drie Nederduitsche spreekwoorden aan die in het kader van deze ‘wedergeboorte van Camperhuub’ erg van toepassing zijn en die, hoewel ze sinds het begin van de 18de eeuw een lichtjes meer genuanceerde en/of aangepaste betekenis hebben gekregen, nog altijd even accuraat toepasbaar zijn.

1/ Over het zweren van dure eden:

“Een gedwongen eed, en heete pasteyen, zijn licht te breken” Hoe verre men echter verpligt is om zulk een eed te houden, behoort tot de Godgeleerdheid der geweetensgevallen. Maar een lichtvaardige, en voor al een valsche eed, is voor God niet min een grouwel. Echter is ’t menigmaal: Hoe vaster bezworen, hoe eer gebroken. Dus is ‘t: Hij houd den eed, als de hond de vasten.

Uitleg: Toen ik met pensioen ging, legde ik mezelf de plechtige belofte op nooit ofte nimmer noch één woord openbaar te publiceren. Die dure eed heb ik intussen al drie keer weer moeten inslikken. Geen drie zonder vier, denk ik dan maar, en gezien mijn hond Huub het ook zo moeilijk heeft met vasten…

2/ Over kruipend bloed:

Het bloed kruipt daar ’t gaan en kan. Dat is, de natuur heeft in bloedverwanten eene aangeboren en heimelyke neiging en drift to malkanderen gelegt, die zich byzondere gevallen openbaart. Maar wat zin heeft die spreekwyze? Men zegt, om te betuigen dat men ergens wezen wil, wat beletzelen zich ook mogten opdoen: Kan ik er niet gaan, ik zal’er kruipen. Zo laat zich ook de natuurlyke trek nergens door weerhouden. Verwonderlyk en zeldzaam is, ’t geen van ’t bloedvloeyen zelf van dooden in verscheiden gevallen, verhaalt word. ’t Is een goud spreekwoord: De natuur trekt meer, dan zeven paarden. En gelyk gezegt wierd: Een vrouwen hair trekt meer, dan zeven paarden. Wy zeggen mede: De natuur, of ’t moeders hert, kan niet liegen.

Uitleg: Op 9 juni 2017 postte ik m’n laatste bijdrage in Camperhuub en had ik een hele zomer de tijd om te tobben over het al of niet voortzetten van die blog. Pas onderweg naar Spanje stond mijn besluit vast: stopt ermee want je zult steeds in herhalingen vervallen, bespaar jezelf van stupide en totaal naast de kwestie verlopende replieken en werk jezelf eindelijk eens doorheen die stapel boeken die al jaren op je liggen te wachten. En toch gebeurde er op Benisol welke week minstens één ding dat enige commentaar waard was en waarover nu wijselijk gezwegen werd of toch in zeer beperkte kring geuit werd – en dan nog alleen oraal beleden. Maar… zoals een verstokte kettingroker die net een heel jaar geleden de laatste keer een peuk in de asbak uitdrukte intussen toch al 365 dagen x 16 uur per dag x om de 10 minuten naar een sigaretje smacht, zo sterk tintelden mijn vingers om toch maar opnieuw dat toetsenbord te folteren. Aan dat torment komt hiermee een einde.

3/ Over bewaakte ganzen:

De vos wil een kluizenaar worden. Dus zeiden de oude, wanneer een doortrapte huichelaar een gelaat maakte van bekeering en godvruchtigheid, en eenvoudigen te bedriegen, volgens 2 Tim. 3:5. Zo was ook by hen een spreekwoord: Als de vos de passie preekt, Boeren wacht uw ganzen. De valsche Propheten deden een hairen mantel om, om te liegen. Zach. 13:4. En de Zaligmaker waarschouwt ons voor wolven in schaapsklederen, Matth. 7:15. ’t Is niet al goud dat’er blinkt, doch echter behoud het waare goud zyne waarde.

Uitleg: Toen kameraad Bart Mertens me vroeg om voor Leuven Actueel een column te verzorgen, mocht ik daar zelf een titel voor verzinnen. Voor wie mijn persoonlijke geschiedenis een beetje kent – dat zijn er helaas maar weinigen meer – is het nogal vanzelfsprekend dat er een verwijzing in zou komen naar een vos. Wie die geschiedenis niet kent, moet maar zelf een aanknopingspunt verzinnen.

Hoe dan ook: alles wat hier nog zal volgen, zal verder onder de noemer ‘Als de vos de passie preekt’ blijven verschijnen. Spanje, en eventuele andere reizen, staan voorlopig op een laag pitje. Zoals het er nu naar uitziet, zal ik pas vanaf 15 oktober – dag na de verkiezingen – er weer eens intens aan denken om naar het zuiden te trekken.

Deze bijdrage houdt niet de minste belofte in. Het kan goed zijn dat er hierna weer niets meer volgt maar voor hetzelfde geld staat er weer elke dag enige onzin. Je weet maar nooit. Hou het in de gaten.

Advertenties

19 reacties op ‘Kruipend bloed en linke streken

  1. Eindelijk is onze Vos terug en kunnen ons weer ergeren, niet aan je geschrijf maar aan al wat er misloopt op onze bol en Stad en wat jij als enige zo mooi en zo juist kunt omschrijven, wanneer gaat B.M. het eens leren.(lol)

  2. Alive en (toch verbaal en wat hersenkronkels betreft) kicking, als vanouds. Een mens moet het niet altijd eens te zijn met wat op Camperhuub verschijnt, maar het is altijd een plezier om lezen. En wat er staat zet altijd aan tot nadenken. Een verdienste op zich, in deze tijden van dikwijls dwaas en wild geraas.

  3. Heel hartelijk welkom Guy!!! Ik ben blij je terug te horen… En proficiat met je sterke karakter wat de sigaret betreft….
    Groetjes van Rob en Linda

  4. Ah dat wilt lukken, begore! Ik ben ook in juli vorig jaar gestopt met investeringen in de tabakssector. – Ik investeer nu in de kauwgomsector: is niet zo duur en de investering rendeert béter! 😉

    1. Hela, hela, wie heeft hier beweerd dat ik zou gestopt zijn met roken? Dat was maar een suggestie, hé. Ik rol nog altijd mijn Gauloises en damp er nog altijd lustig op los (veel te veel zelfs) terwijl mijn longen toch al helemaal naar de bliksem zijn. Kauwgom, mijn waarde vriend, géén goede investering vrees ik. Mijn moeder heeft me altijd voorgehouden dat van kauwgom je darmen aan elkaar gingen kleven. Misschien niet helemaal de volle waarheid maar toch een mooi verhaaltje…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s