Zo 28/05 Scootmobiel

 

Voilà, het gebeurt me niet vaak – veel te weinig, zou ik zeggen – dat een stille wensdroom ook écht uitkomt: Tom Dumoulin pakt in Milaan toch die roze trui. Met iets minder zenuwen had hij wellicht ook zijn derde ritzege te pakken maar wie gunt het Jos van Emden niet? Die heeft al vaak bewezen een TGV op twee wielen te zijn. Eind goed, al goed. Laat Nederland maar een beetje uit de bol gaan. Voor hen is het de eerste Giro-overwinning. Wij hebben er 7 op de teller staan (5 x Merckx, 1 x Pollentier) maar na Johan De Muynck in 1978 staan we ook droog. Spijtig genoeg heeft onze Leuvense Jasper Stuyven net naast een etappezege gegrepen. Over zijn eindstand – op bijna 3 u 55’ – zullen we maar niet te lang blijven zeuren.

Iets meer in de luwte maar wel extremer tot de verbeelding sprekend is de prestatie van Nafi Thiam: 7013 punten. En die vond zich vorige week nog niet in bloedvorm, volgens haar eigen woorden. Er zijn haar nog maar twee dames voorgegaan in het ronden van de 7000-kaap. Tja, een Waalse met Afrikaanse inslag… bepaalde Vlamingen zullen daar niet blij mee zijn. Ik wel.

Ziezo, daarmee is dan ook het belangrijkste gezegd van wat er zich deze zondag heeft afgespeeld. Beetje lezen, beetje woordjes zoeken voor de doorlopers, beetje (veel) koers kijken. En zoals haast elke dag, gemaakte plannen bijstellen. Zo was het vandaag weer veel te heet om eens naar de Cap Blanch te rijden. Het idee alleen al om Huub in een oververhitte auto te laden, doet je van dat voornemen afstappen. Schaduw opzoeken, dat is de echte reden waarom ik hier ben. Immers, de meest bindende voorwaarde om in de lommer te zitten, is dat de zon eerst moet schijnen. En dat doet ze.

De vrolijke avonturen van Mieke in Rome moet ik zelf ook volgen via Facebook. Wat me eraan herinnert dat ik bij thuiskomst dringend een onderhoud moet hebben met de heer Eric Claes. Dat is een fervent Rome reiziger die in die stad meer vertoeft dan in Leuven. Hij kent er elk duister achterafstraatje waar de doorsnee toerist aan voorbij loopt maar waar je wel etablissementen vindt waar diezelfde toerist niet op zoek naar gaat. Zaken waar de inhoud van het glas of wat er op het bord komt belangrijker zijn dan de schone schijn en de glitter waarmee toeristisch bekeken beter gesitueerde collega’s hun waren proberen te verpatsen. Dat Mieke van mij probeert telkens met hem af te spreken om gelijktijdig in Rome te zijn en hij probeert haar even telkens te verbluffen en te overdonderen met nieuwe ontdekkingen in nog meer achteraf gelegen straatjes en duistere hoekjes. Gevolg: La Wellens wilt minstens één keer per jaar terug naar Rome. Uiteraard na ruggespraak met de heer Eric Claes. Zelf hoef ik niet zo dringend naar Rome; tenzij je in die stad een scootmobiel kunt huren. Hallo Eric?

18698086_10209640319028833_4473055807616275257_n
Mieke en Denise in weer een nieuwe ontdekking van de heer Eric Claes.
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s