Vr 26/05 Tommeke, Tommeke toch…

 

“Tommeke, Tommeke toch, wat doe je nu,” hoorde ik mezelf Michel Wuyts na-apen. Hij had het toen rechtstreeks tegen Tom Boonen, ik nu tegen Dumoulin. De Tom uit Baal werd wel wereldkampioen; de Tom uit Maastricht verliest allicht de Giro. Zat die daar achteraan in het peloton rustig een babbeltje te slaan terwijl zijn naaste concurrenten vooraan een gat slaan. De energie die hij erin moest steken om dat gat dicht te rijden, kwam hij in de slotklim te kort om bij die opposanten te blijven. Weg rose trui. Of we gaan naar een herhaling van de Vuelta of hij wint zondag alsnog deze Giro. Overmorgen zullen we het weten.

Het is weer een snikhete dag geworden en de enige beweging waartoe ik mezelf verplicht, is het regelmatig verplaatsen van de parasol. Gelukkig staat er een verfrissend briesje, anders was ik verplicht me in de caravan op te sluiten, met alle ramen dicht en de airco op volle toeren. Die laatste heb ik tot nu toe nog niet hoeven te gebruiken; wel heb ik de ventilator uit de kast gehaald om die op het slaaphoekje van Huub te richten. Dat pelsdier heeft wél last van de hoge temperaturen. Ik dwing hem dan ook in zijn badje zodat hij tot op het vel nat wordt. Eindelijk heeft hij begrepen dat hij zo maximaal kan afkoelen.

Men is eindelijk begonnen met het opspannen van de toldo’s maar daarbij wordt weer totaal onsystematisch tewerk gegaan. Nu eentje hier, dan weer snel naar een andere straat. Iedereen bestookt Pedro & C° met de vraag wanneer het hun beurt is en daarop komt het standaardantwoord ‘Mañana’. We zitten tenslotte in Spanje, nietwaar, en dat betekent zoveel als “we weten het zelf ook niet maar als dat volgende week gebeurt, heb je veel geluk”.

Om 19 u heb ik afgesproken met Frey en Fab. We gaan eten bij Godoy aan het marktplein in Albir. Fab had eerder gebeld met de vraag of ik er bezwaren tegen had dat er nog extra mensen zouden meekomen maar de lijn was zo onduidelijk dat ik niet verstaan had om wie het ging. Dat bleken dan Leuvenaars Luk en Carine te zijn, die in oktober ook in Albir waren. Toen droomden ze ervan om in het SKI complex te verblijven; nu zitten ze er. Negen hoog. Die toren is het enige bouwwerk dat tussen Calpe en Benidorm hoger is dan, zeg maar, een gezonde palmboom. Uiteraard heb je van daaruit een prachtig uitzicht op de bergen en de zee. Ook mooi is dat Luk gedurende 25 dagen een auto kon huren voor de ronde som van € 32, wat neerkomt op 1.3 euro/dag. Voor dat geld kun je verdorie niet zelf een auto aanschaffen en onderhouden. Voor het overige lachen we weer wat af, moeten ondervinden dat het woordje ‘conversatie’ is anders is dan ‘conservatie’ en erg moeilijk uit te spreken is, en dat er enige spraakverwarring mogelijk is als je een R uitspreekt als een L. Op zijn Chinees, zeg maar, om in de stereotypes te blijven. Waarop ik meteen de suggestie krijg om op deze pagina elke R door een L te vervangen en omgekeerd. Jaja, Fley we zurren nog een Sterra besterren maal we moeten el wer vool opretten niet dlonken te wolden…

Die avond begreep ik waarom F&F meer dan eens in Godoy te vinden zijn. Een: het is een Spaanse familiezaak. Qua keuken is het misschien geen hoogvlieger maar wel doodeerlijk en de bediening heb ik nog nergens zo vriendelijk en gemoedelijk geweten als hier. Bravo, dus. Bovendien heb je een joekel van een parkeerterrein vlak tegenover de deur. Voor herhaling vatbaar, dus.

Van mijn teerbeminde krijg ik nauwelijks wat te horen. Haar avonturen in Rome moet ik, net als de rest van de wereld, via Facebook volgen. Bwah, geen nieuws, goed nieuws.

Advertenties

3 reacties op ‘Vr 26/05 Tommeke, Tommeke toch…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s