Do 25/05 Besakih of Benisol?

 

Wel, deze ochtend liep ik er een beetje verloren bij. Geen krant vandaag, verdorie. Niet dat ik absoluut alles moet weten over de allerlaatste kemel die Trump in Brussel geschoten heeft, welke ‘sacoche’ zijn madame bij Delvaux besteld heeft, of hoe onze Europese leiders (lijders?) er zonder enig scherp wederwoord weer voor spek en bonen bij liepen. Neen, dat alles is maar matig interessant maar het is donderdag en dan wil ik absoluut Hugo Camps lezen. Dat wordt me dus ontnomen omdat deze ‘superieure samenleving’ (dixit Gwendolyn Rutten) vandaag Jeezeke-Klim-Op viert. Voor mensen met onvoldoende Leuvense achtergrond: dat is ons woord voor Ons Heer Hemelvaart. Afgezien van die uitspraak van Rutten (wat een dijenkletser!) moet ik weer te monkelen bij die altijd roepende hansworsten die te pas en te onpas zitten te gillen dat de moslims ons hùn feestdagen willen opdringen. Dat pikken we niet, krijsen ze dan in hoofdletters. Aan onze culturele eigenheid laten wij niet tornen! Eigenaardig toch. Tegen de ons in de strot geramde katholieke feestdagen daarentegen hebben ze geen bezwaar hoewel je hen niet moet vragen naar de diepere betekenis van kerstmis, Pasen, Pinksteren of Hemelvaartsdag. Bovendien ben ik wel erg benieuwd of zij niet thuis zouden blijven mocht bijvoorbeeld het Suikerfeest een erkende feestdag worden, of de verjaardag van een of andere belangrijke ayatollah. Bende losers, om het eens met de woorden van Trump te zeggen; toch een idool van dit soort volk. Maar ik moet het dus wel voor een week lang zonder Camps stellen.

Net voor de middag krijg ik Mieke en dochter Birgit op de koffie. Terloops komen aanstaande reisplannen ter sprake en het toeval wilt dat Brigit in juli naar Bali reist. Dat roept herinneringen uit een alweer ver verleden op. Zelfs lang nadat de dames weer weg zijn, spoken beelden van Klungkung, Ubud en Besakih me door het hoofd. En kijk, daar steekt een idee de kop op: waarom zou ik niet eens naar Indonesië terugkeren? Voor een maand of twee. OK, dan moet ik wel wegblijven uit Sumatra en Java; uitsluitend naar Bali gaan en daar louter de toerist uithangen. Geen diepgaande contact met lokale mensen, de ogen dicht houden voor de overal aanwezige en in alle lagen van de bevolking doorgedrongen corruptie, desnoods een hele namiddag uittrekken om de beste plek te vinden om – fototoestel in aanslag – de zon achter Tanah Lot zien onder te gaan. De verschrikking van luchthavens en de lange vlieguren moet ik er dan maar bij nemen. Uiteindelijk weet je ook wel dat daar niets van in huis komt, dat je net iets te veel geëngageerd bent alles zo maar over je heen te laten komen, dat je over dat land al te veel weet en nog meer te weten wilt komen en dat je er geen vakantie aan overhoudt maar wel een hoop ellende riskeert. De aard van het beestje, nietwaar. Dan heb ik het hier toch iets makkelijker om de schouders op te halen en me er met een “eigen schuld, dikke bult” vanaf te maken.

Huub in zijn persoonlijke “zwembadje” lokken, wilt niet altijd even goed lukken en als dat het geval is wordt jij even nat als hij. Hij heeft die afkoeling trouwens meer nodig dan ik want onder de parasol loopt het op tot 33°C. Daarom loopt hij ook zo graag met Lea of Frank mee naar hun plek in Londres die duidelijk veel koeler dan hier bij mij. Dat geeft me dan wat meer ruimte om naar de koers te kijken. Spijtig genoeg wordt dat zappen tussen VRT één en Eurosport (Duitsland). De Ronde van België is intussen begonnen en ik was erg in m’n nopjes om het vertrouwde stemgeluid van Michel Wuyts weer eens te horen maar vandaag ligt die al verkouden in de lappenmand. Komt daarbij dat het er in de Giro nu toch écht om te doen is. Als Nibali en/of Quintana – die ik helemaal geen groot coureur kan vinden – er niet in slagen om Dumoulin er morgen af te rijden, mogen onze noorderburen zondag uit de bol gaan voor de allereerste Nederlandse Girowinst. In het kopje van die Tom zit het bijzonder goed, nu nog hopen dat zijn darmen het houden.

Om 20 u is het hier nog altijd 29°C en dan is het cadeau van Frey en Fab erg welkom: een sixpack Stella Artois. Daarmee ben je weer een dag en 33 cl dichter bij huis.

IMG_2684
Frey zij dank; ik weer aan de drank
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s