Woe 24/05 We stegen met een zucht

 

Frank komt even afscheid nemen want die vliegt vandaag voor een weekje terug naar België. Bankzaken, administratieve rechtzettingen, enz… dingen die je vooralsnog niet van hier via digitale weg kunt oplossen. Hij gaat in Cap Blanch eerst Alex en Francine oppikken want ook die onderbreken hun vakantie hier met een weekje thuis. Hun vlucht moet op Zaventem landen op ongeveer hetzelfde ogenblik als de vlucht van Mieke naar Rome opstijgt. Helaas, is dat allemaal rond het tijdstip dat het Oranje Onbenul voet aan de grond zet in het ‘hellhole’ dat België tenslotte is. Vanwege de draconische veiligheidsmaatregelen in Zaventem, vrees dat de ene niet tijdig zal landen en de andere veel later zal vertrekken. Pas om 19.30 u krijgt Lea een telefoontje. De piloot van Ryan Air (waar Frank mee vliegt) had zijn passagiers gewaarschuwd: “We zullen proberen nog op tijd te landen.” Waarop het in een helse duikvlucht naar beneden ging. Ik kan me levendig voorstellen dat er minstens twee passagiers – toevallig kennissen van ons – met dichtgeknepen billen en tot achter hun oren groen uitgetrokken die operatie hebben ondergaan. Zelf moest ik wachten tot zowat 21 u op wat nieuws uit Rome wachten. Goed aangekomen op hun appartementje en dan maar meteen naar een gezellig restaurantje…

Fernand komt een pintje drinken. Weliswaar ligt het dak van Villa Kusters er al van maandag op maar Fernand heeft nog een hele dag werk gehad om dat af te dichten, de plastic folie eraf te halen en de goten eraan te hangen. “Het is echt afzien bij dit weer,” geeft hij nog mee. “Tegen de middag moet je er echt mee ophouden.” Hoewel, binnen in huis is de temperatuur echt zalig. Eens de isolatie tegen de buitenmuren geplaatst, zul je volgens Fernand geen airco meer nodig hebben. De moeilijkste klus wordt de vloer, vreest hij. Die moet helemaal geëgaliseerd worden voor je het laminaat kunt leggen. Dat moet dan weer liggen vooraleer je de keuken kunt installeren en de binnendeuren aanbrengen. Intussen is men wel druk met het elektriciteitsnet doende. Al bij al krijg ik de indruk dat het grootste obstakel te vinden is in de persoon van Hugo himself. In zijn extreme dadendrang durft die soms wel enkele belangrijke fases in het denkproces over te slaan. Waarna dan weer veel energie verloren gaat in het corrigeren en aanpassen van sommige beslissingen. Zo’n beetje het Achille Van Acker-syndroom: J’agis et puis je réfléchis. Alle begrip daarvoor; die wil immers zo snel mogelijk zijn nieuwe residentie inhuldigen. En in gebruik nemen.

Kijk, kijk, kijk… wie is er weer, net als vorig jaar rond deze tijd: Jan & Martine. Oorspronkelijk wilden die de westkust van Frankrijk en het Iberische schiereiland verkennen maar in de buurt van Biarritz hadden ze de buik vol van het slechte weer onderweg en zijn ze via Zaragosa naar Penniscola gereden. Tja, en dat is maar 300 km hier vandaan. Vorig jaar al vertelde Martine dat Jan graag zou hebben dat zij met de auto achter de camper zou rijden, zodat hij die auto ter plekke ter beschikking had. Toen moest ik daar goed mee lachen; ik zou het nooit aandurven Mieke zo’n voorstel te doen. Trouwens, je kunt overal – en zeker in dit seizoen – een auto huren voor een appel en een ei. “Wel,” zegt Martine, “hij is er dit jaar toch in geslaagd dat de auto achter de camper is aangereden.” Oeps! En jawel hoor, er staat een joekel van een BMW achter op de aanhangwagen. Mijn auto, mijn vrijheid???

Het zal wel des mensen zijn maar voor mij hoeft het niet: erkende komieken die ernstige rollen willen spelen. Zo kruipt Rowan Atkinson (Mr. Bean) in de rol van inspecteur Maigret en probeert hij met de grootste moeite om zijn gezicht in een ernstige plooi te houden. Bovendien is het erg bevreemdend als je de flikken op Quai d’Orsay of een kelner in een Parijs bistro Oxford English hoort spreken. In een reeks als ‘Allo, Allo’ werkt dat wél, in een detectiveserie daarentegen niet. Zo erger ik me ook aan de BBC interpretatie van ‘Wallander’. Als je die (geweldige) reeks toch absoluut in het Engels wilt verspreiden, herschrijf het scenario dan naar typisch Britse toestanden, haal ze dan weg uit het Zweedse landschap, maak van die Zweedse flikken gewoon Engelse bobbies. Nu is het gewoonweg R.I.D.I.C.U.L.O.U.S.

Al even ridicuul als het feit dat Jeroen Pauw een hele uitzending ophangt aan het verlies van Ajax en de speculatie dat Tom Dumoulin de Giro zal winnen. Ik gun het de Maastrichtse Tom van ganser harte maar wel omdat die jongen een geweldig wielrenner is en niet alleen omdat hij de eerste Nederlander zou zijn die daarin slaagt. Zekerheid daarover hebben we pas zondag a.s.

 

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s