Zo 14/05 Dag Wilfried, dag Eddy

 

Het is weer zo’n dag dat je alleen maar dat éne nummer van Bob Dylan wilt horen, namelijk ‘The Wicked Messenger’ met de laatste zin daarvan: “If ye cannot bring good news, then don’t bring any”. Het is dan ook geen ‘Good News Show’ geworden.

Als je telefoon op een totaal onverwacht ogenblik rinkelt – het moet nog middag worden – schiet er van alles door je hoofd. Immers, veelal betekent dat geen goed nieuws; en dat is het dan ook niet. Mieke heeft zonet het nieuws vernomen dat Wilfried Pas overleden is. Jaren lang was dat één van de beste collega’s van Mieke aan de Kon. Academie in Antwerpen en hoofd van de afdeling beeldhouwen. Daar heeft hij heel wat talenten gekneed, jonge mensen waarvan ik graag een beeldje had, een Winke Besard, bijvoorbeeld, of een Ben Dierckx. Zelden heb ik een meer beminnelijk man ontmoet als Wilfried, die zich een beetje schuw graag terugtrok in zijn atelier. Nu heb ik het geluk gehad om ettelijke uren in zijn nabijheid in dat atelier te mogen zitten, samen een kop koffie te drinken en veel sigaretten te roken. Zonder woorden. Hij sprak met zijn vingers. Elke veeg klei een regel poëzie. Zoals gebruikelijk met grote kunstenaars, moest Pas eerst met pensioen gaan vooraleer grote opdrachten binnen te halen. Elsschot, van Ostayen, Walschap, Wilderode, Julien Schoenaerts, koningen Boudewijn en Albert II… ze werden door hem uitermate treffend gekneed en in brons gegoten. Zelf heb ik een buste van Fred Bervoets van zijn hand; weliswaar in was. Nog altijd vind ik dat het mooiste dat in ons huis staat; na Mieke uiteraard. De wereld verliest een groot kunstenaar.

Gisteren, nog heel laat op de dag, kreeg ik het slechte nieuws dat het tussen Luc en Willy tot een breuk is gekomen.

En dan verneem ik vandaag dat Mieke een bezoekje heeft gebracht aan mijn vriend Eddy W. in het ziekenhuis. Hoogst waarschijnlijk zal hij daar ook niet meer uit komen. Bij Eddy staat de rede altijd boven de emoties. Op een ultrarealistische manier is hij nu zijn zaakjes aan het regelen. Zelfs zijn afscheid zal niet zonder voorbereiding, zonder toepassing van zijn principes en helemaal op zijn eigen voorwaarden verlopen. Zo ken ik hem. Helaas is te vrezen dat het deze keer definitief is.

Mijn wereld – dat grote dorp – krimpt vandaag weer voor een flink stuk in elkaar.0046

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s