Vr 12/05 Vertrekkers en aankomers

 

Kees en Vera maken zich totaal onverwacht klaar om nog dit weekend te vertrekken. Hun dochter moet volgende week dringend geopereerd worden en dan willen zij de kleinkinderen opvangen. Het zal op de camping dan weer ettelijke decibels stiller worden want Vera kan het niet laten om luidop lachend, zingend, of toch minstens neuriënd, door de straten te rijden. Nu al begin ik dat te missen…

Anderzijds zijn Willy en zijn vrouw Riet weer in het land. Al van dinsdag, naar verluidt, maar vandaag zie ik pas voor het eerst. Die hebben in de winter, net voor hun vertrek, nog gauw een caravan gekocht in Amsterdam 12. Daarin woonden Bep en Kaspar, die intussen naar Londres 8, rechtover Frank en Lea, verhuisd zijn. Zo te horen, hebben ze een goede zaak gedaan, toch in vergelijking met andere recente aankopen van ongeveer dezelfde sommen. Alles was netjes opgeruimd, de voortent is in quasi nieuwe staat, en – zoals beloofd – is alles er blijven in zitten, van terrasstoelen tot tandenstokers. Wel heeft Willy klachten over twee bomen die een beetje ongelukkig in de weg staan, maar ja, die stonden er ook al toen ze de Amsterdam 12 overnamen. Zo zie je maar dat je, net als Gilbert en Rita, pas achter de gebreken komt als je een paar dagen goed je ogen opentrekt. Elk voordeel van een plek verbergt wel een nadeel; en omgekeerd.

Het is een warme dag en in de namiddag loop ik eens langs de bouwwerf van Hugo. Deze ochtend passeerde ik hier ook en toen leek het erop dat niet verder kwamen dan een beetje lummelen. Nu staat er al een wand, mét ingebouwd raam. Fernand hoopt dat de andere ramen kant-en-klaar voorradig zijn bij de leverancier. Anders vallen de verdere werkzaamheden stil. Voor de deur is er al een leveringstermijn voorzien van minimum vier dagen… En de tijd vliegt hier erg snel.

Dat ondervind ik hier elke dag aan de lijve. Je staat op, leest je krant, lummelt wat met teksten, eet een hapje en het is alweer tijd om naar bed te gaan. Ei zo na vergeet ik zelfs naar de Giro te kijken. Wat op zichzelf gezien niet zo erg is want het vertoonde spektakel – in tegenstelling tot de voorjaarskoersen – heeft een erg hoog geeuwgehalte. Enkele tweederangs figuren die 200 km lang voor het peloton uitrijden, op 15 km voor de meet weer ingerekend worden en dan het gewriemel om een massaspurt aan te trekken. Het is wachten tot zondag vooraleer het begint te spetteren, vrees ik.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s