Di 09/05 Santé Christa (hik!)

 

Eerder dan verwacht, kwam Mieke K. langs. Fernand is samen met Tibor boodschappen gaan doen; de grote verpakkingen zoals bier, water, toiletpapier. Andere dingen gaat Mieke wel te voet in de MedMarkt halen, hier een paar honderd meters verderop. Ze ziet er verdorie niet slecht uit, hoewel de uitslag van het laatste onderzoek toch wel een mentale opdoffer is geweest. Maar… Mieke zou Mieke niet zijn als ze niet vooruit keek; wat geweest is, is geweest en wat komen moet, zullen we nog wel zien. Een straffe madame!

De rest van de dag blijft een beetje lummelen en aanmodderen. Rond 16 u worden we op Cap Blanch verwacht bij Christa voor haar verjaardagsfeestje. Frank offert zich op om chauffeur te zijn – wat ik achteraf pas in alle blijdschap kon aanvaarden. Ik neem alvast het eten voor Huub mee en een fleece die achteraf helemaal niet nodig was. Tja, dan denk je daar toe komen voor een drankje en een versnapering en dan zitten daar meer dan 20 mensen bij elkaar. Van vroeger ken je Nico en Christa natuurlijk wel, en Frey en Fab, en Jan en Corrie, en Lex en Elly, en Hortence en haar man maar met de rest van het gezelschap heb je nooit eerder contact gehad. Wat geenszins een belemmering voor meer pret mag zijn, natuurlijk. Nico had er twee grote koelkasten bij gesleurd om toch maar voldoende drankjes koel te houden en eten was er ook in overvloed: tonijnsla, kip met curry, kippenboutjes en sateetje met pindasaus. Ik probeerde wat foto’s te nemen om na vier pogingen vast te stellen dat m’n batterij het liet afweten. Misschien nog een geluk ook want niet elk tafereeltje van later op de avond zou voor publicatie geschikt zijn. Fab was dj van dienst en toverde altijd maar zwaardere geluidsboxen te voorschijn. Ze draaide er alles doorheen wat in de jaren 60 en 70 in de hitlijsten stond en elk nummer werd luidkeels meegezongen. Dat krijg je natuurlijk wel als mensen van 70+ uit de bol gaan. De San Miguel en witte wijn passeerde met een rotvaart. Dàt, en het feit dat je met een meute Nederlanders aan de tafel zit, resulteerde nogal vanzelfsprekend in een polonaise. Rond half tien kreeg Lea het moeilijk en wilde zoetjes op huis aan. Tegen die tijd had ik ook al erg moeilijk met het zoeken naar een stabiel steunbeen en wat ik een paar uurtjes lang nog als redelijk verstandige praat kon laten doorgaan, was intussen ook al verworden tot een verward gelal. Tot mijn stomste verbazing had ik het sleutelgat van m’n voordeur meteen gevonden. Huub kreeg nog een laatste aai over de bol en ik viel als een blok in slaap.

IMG_2673
Zo en zo moet je dat doen, Nico! En Frey neemt de grill voor zijn rekening.

IMG_2671 2

IMG_2672

IMG_2670

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s