Zo 07/05 Elzbieta & Transit

 

“Toch geweldig op de camping in deze periode, hé. Die rust en stilte… daar kunnen Agnes en ik enorm van genieten,” zegt Hugo als hij de twee houten terrasstoelen terug naar ons Filosofenhoekje brengt. Wat hem niet belet om even later die ingetogen stilte met veel kabaal te doorbreken. Ergens heeft hij zo’n plastic kast opgedoken en die brengt hij nu op een ratelende dolly naar zijn ‘bouwplaats’ aan Valencia. “Ik ken Fernand,” geeft hij mee. “Die kan toch niet stil zitten en als die hier maandag toekomt, wilt die de volgende dag al meteen iets te doen hebben. Hier kan ik het materiaal in opbergen zodat hij alles bij de hand heeft.” Jaja Hugo, verdenk ik hem ervan, op die manier por je Fernand natuurlijk wel aan om toch maar meteen te beginnen met de bouw van je nieuwe chalet. Naast een kampioen in het delegeren, is Hugo ook een crack in het manipuleren. Geen mens die hem zijn nieuwe onderdak niet zou gunnen. Hopelijk is de ruwbouw daarvan nog deze zomer klaar. Te meer omdat er maar weinig helpers meer beschikbaar zijn in deze tijd van het jaar. We zullen wel zien.

Vandaag trakteer ik mezelf op de integrale versie van ‘La Finta Giardiniera’ (KV 196), 3 uur en 20 minuten lang in de uitvoering van Cambreling in de Munt. Dat jeugdwerk van Mozart is de enige opera waar ik 4 (vier!) keer alle moeite voor gedaan heb om het mogen mee te maken. De eerste keer was dat in het Theâtre du Parc in Brussel omdat de Muntschouwburg toen vernieuwd werd. Een keer in de Singel in Antwerpen en twee keer in de vernieuwde Munt. De verhaallijn van dat werk slaat nergens op en is onmogelijk na te vertellen; alle daarin voorkomende intriges zijn ongeloofwaardig en bij de haren erbij gesleurd maar de muziek die de toen 18-jarige wonderknaap uit Salzburg erbij geschreven heeft is hemels. Voor toenmalig Munt-directeur Gerard Mortier mocht een opera wel wat geld kosten en de regisseurs/decorontwerpers Karl-Ernst en Ursel Herrmann – die ook al niet op één (toenmalige) frank keken – mochten van hem een reeks spectaculaire opera’s neerzetten. De (ook alweer) toenmalige toneelmeester Richard Behets, en diens opvolger Dirk Loomans, kende ik bijzonder goed maar ze hebben me het technische geheim van een plots in een hoek van 45° verzakkende bos nooit willen verklappen. Wel dat elk blaadje aan de bomen na elke voorstelling weer een voor een aan de takken moesten gekleefd worden. De show werd gestolen door een bomenklimmende – en voor de rest zwijgende – faun, gespeeld door Mireille Mossé, maar voor mij was dé revelatie toch de Poolse sopraan Elzbieta Szmytka, die in elke verdere Mozart-opera de rol van dienstmeid mocht vertolken en die zowat mijn lievelingssopraan in De Munt werd. Laps, wat een verhaal alweer… Wie hetzelfde plezier wilt beleven als ik, kan hiernaar luisteren… https://youtu.be/rIs3-h2OdqQ

Marc en Ann hebben besloten om toch maar zo snel mogelijk een opvolger voor Louis te adopteren maar dat het geen galgo meer zal zijn. Ik wil met hen in de loop van de week wel mee naar het asiel in La Nucia rijden. Ze kunnen daar met de honden gaan wandelen en aan de lijve ondervinden welke hond hén adopteert. Het is tenslotte de hond die jou kiest en niet omgekeerd.

Mieke is met de Ambassadeurs van museum M naar Mechelen geweest. Een bezoek aan het Busleydenmuseum, aan de tentoonstelling Contour en aan galerij Transit. Die galerij is aan de Tiensevest in Leuven opgericht door Bert De Leenheer en Dirk Vanhecke maar verhuisde na tien jaar naar Mechelen. In Leuven had je wel enkele zaken die zichzelf met de naam ‘kunstgalerij’ presenteerden maar in feite niets méér waren dan op zekerheid spelende winkels waar je een poster of schilderijtje kon laten inlijsten. Voor zoiets als Transit was Leuven niet rijp maar die verhuizing in 1998 betekende wel een artistieke aderlating voor de stad. Het is wel ironisch dat Leuvenaars bijna twintig jaar later naar Mechelen moeten om nog wat van Transit mee te pikken…

En voor het overige snoep ik nog tot half tien van de alles omarmende rust en stilte op de camping. Het is dan nog 21 C° buiten…

a1ib000000AIDObAAP kopie
Deze poster kreeg een opvallende plaats in ’t Moorinneken… en terecht.
-2
Mieke in het Busleydenmuseum…

…en in galerij Transit.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s