Vr 21/04 Mateoke met 17

 

Deze dag begint al niet in optimale omstandigheden. Op Facebook verschijnt het overlijdensbericht van Herman Wiets. Die wordt vandaag begraven. Ik geloof niet dat er ooit in de geschiedenis zo’n grote muil in Leuven heeft rond gelopen als Herman, en hoewel ik het haast nooit eens was met zijn levensvisie mocht ik de man verschrikkelijk graag hebben. Naast zijn soms onhebbelijke lawaaierigheid pakte hij ook altijd uit met een ontwapenende eerlijkheid en een oneindig groot hart. Eén van de weinige Leuvenaars die ik echt gemeend zal missen.

De bezorgdheid die Gerda gisteren veroorzaakte met haar berichtje, heeft zich de voorbije nacht alleen maar gecumuleerd. In die mate zelfs dat ik Mieke bijna verplicht om haar te telefoneren. Die heeft al haar diplomatieke talenten moeten aanwenden om toch enige verdere informatie uit Gerda te krijgen. Na veel vissen, valt dan – zoals gisteren al gevreesd – het funeste K-woord. Verdomme, toch.

Gelukkig komt Lenneke even op visite wat ons enige afleiding bezorgt. Ze denkt dat Mieke al morgenochtend vroeg moet vertrekken, wat gelukkig maar niet het geval is. We hebben het over vroegere reizen en snelle verplaatsingen, dingen die nu allemaal iets dichter bij huis mogen zijn en langzamer verlopen. Toevallig hebben we op een merkwaardigheid, die quasi wereldberoemd is en waarvan de naam vergeten ons op de lippen brandt maar daar hardnekkig blijft steken. Van zodra Lenneke weg is, rinkelt het belletje en ging het dus over het bizarre bouwwerk van Le Facteur Cheval in Hauterives (Drôme).

Vanaf 16.30 u worden we in Albir verwacht om een ‘mateoke’ te doen met de hele bende uit Leuven. Met mondjesmaat druppelen ze daar bij elkaar. Bij sommigen heeft vorige avond toch diepe sporen getrokken. Iemand is zelfs met z’n schoenen aan in bed gekropen… Vanwege koude voeten, wordt beweerd. Een andere heeft duidelijk nog altijd last de sneetjes spacecake die hij ooit gulzig naar binnen heeft gespeeld. Nog een ander heeft moeite met praten en bij Frey groeien de vermoeidheidskwabben onder de ogen stelselmatig aan en kleuren steeds meer blauwig. Het beeld van de dag krijgen we te zien als F&F eraan komen met de hondjes. Pranille, de jongste aanwinst, heeft op de wandeldijk aan het strand van iemand het uiteinde van een ijshorentje gekregen. Dat beestje heeft al een kilometer naast Frey gelopen met dat ding trots in de bek geklemd, met een air van “owee-de-hond-die-dat-van-me-probeert-af-te-pakken”.

Dan blijkt het ook nog de verjaardag van Guido te zijn. Van één van de hier talrijk rondzwervende straatventers, die iedereen aanspreken met “my friend”, en die dan ook nog zo goed als de ‘huis-Pakistaan’ van Frey blijkt te zijn, koopt Sofie een passend kroontje. Mét knipperlichtjes in de punten! Omdat ik Guido daar extreem belachelijk bij vind staan, grijpt hij me voor m’n straf in een houdgreep wat achteraf met een CruzCampo weer goed wordt gemaakt. Uit een rondvraag van Mieke blijkt achteraf dat ik de oudste van het gezelschap ben. Een eer waar ik niet erg trots op ben maar waar ik mee moeten leren leven. Zelfs Rabisto komt even opdagen. Tot mijn grootste verrassing leeft die dus nog; dit is voorwaar de tweede of derde keer dat ik hem dit seizoen te zien heb gekregen. Druk, druk, druk, vertelt hij dan. Bezig met een groots project in Albir. “Tegen de tijd dat dit helemaal rond is, kan ik met pensioen gaan,” denkt/zegt/hoopt/vreest hij. Hoop doet leven.

Nico en Christa zien er al iets minder vermoeid uit dan enkele dagen geleden. Tja, na al die verhuisperikelen duurt het op onze leeftijd weer wat langer om weer bij je positieven te komen. En dan pas merkt Christa op dat zij en Nico als enige Nederlanders tussen een twintigtal Belgen zitten. Ik probeer haar te troosten met de stellige belofte dat ik, eens terug in België, alles in het werk zal stellen om Breda te annexeren zodat zij zich tussen ons niet meer als vreemdeling hoeft te voelen. Daar drinken we op.

Wat de aanvoer van drank betreft, gaat het goed vooruit. Tot de zon achter de gebouwen zakt en de eerste koukleum eraan denkt om de rekening te vragen. We zitten nog niet eens aan € 10/pp en dus stelt Koen voor om door te drinken tot we aan € 170 zitten. Dat rekent iets makkelijker. Wel opvallend dat iedereen het daar roerend mee eens is. Met z’n zessen gaan we dan maar binnen zitten om een hapje te eten. Mieke bestelde een eerder raar aandoende combinatie van balletjes in tomatensaus tot calamares. De sateetjes verdwenen in hun geheel in een poepzakje; Huub kan er maar goed mee varen. Pas toen de auto min of meer op zijn vaste parkeerplek stond, realiseerde ik me dat ik mijn goede voornemen niet had nagevolgd om na elke twee biertjes een tonic te bestellen. De oudste van een gezelschap zijn, betekent nog altijd niet dat je ook de meest wijze bent.

IMG_5146
Heel even veranderde Albir in Klein-Leuven.
IMG_5156
Koning Guido kent geen genade met lachers!
IMG_5137
Wie durft het ijsje van Pranill af te pakken?

 

 

 

Advertenties

Een reactie op “Vr 21/04 Mateoke met 17

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s