Vr 14/04 Grond in Aarschot

 

Zo, vandaag is het dus Goede Vrijdag. Waarom dat vijftigtal andere vrijdagen van het jaar verondersteld wordt om Slechte Vrijdag te zijn, zal wel zijn redenen hebben maar dat is me nog altijd een raadsel. Aan de meteorologische omstandigheden zal het alleszins niet liggen want dit is nu toch al de tweede vrijdag op rij dat de temperatuur boven 25 C° uitstijgt. Vandaag heerst ook een vorm van ingehouden opwinding in het Leuvense kamp van Albir en omstreken. We krijgen namelijk een tamelijk uitgebreide delegatie uit onze Dijlestad (en omgeving) op bezoek: Patricia en Luc, Christine en Guido, Sofie en Marc L. en dan nog Marc Vr. In de loop van de volgende dagen komen er daar nog enkele bij. Om het eufemistisch uit te drukken, is hun reis naar hier is niet vlekkeloos verlopen. Om 3 u ’s nachts zou een taxi hen komen oppikken – de vlucht vanuit Zaventem vertrok immers rond 6 u – maar die kwam pas een uur later opdagen dan afgesproken. In vliegende vaart naar de luchthaven en daar was het hollen om nog tijdig de gate te halen. Na het inchecken van de bagage, en dus tijdens het inladen daarvan, is het handvat van de koffer van Sofie afgebroken, waardoor ook het code-etiket verdwenen was. In Alicante werd het dan ook een zoektocht naar die reiskoffer. Dan lopen ze naar de gereserveerde huurauto en kijk nu eens, die staat precies een beetje scheef op z’n poten. Lekke band vooraan. Die diende dan ook nog eerst vervangen. Bij een reis moet je weliswaar altijd rekening houden met een beetje mogelijke tegenslag maar dit lijkt toch meer op een scenario voor een rampenfilm.

Een wel altijd zorgzame, en met de werken van barmhartigheid bezielde Fab had tegen het middaguur een lichte lunch voorzien. Je wilt die uitgehongerde bende tenslotte een hartelijk welkom geven. En wel helemaal na zo’n woelige ochtend. Niet dat we onszelf op dat sobere middagmaal wilden uitnodigen maar tegen 11 u werd ik toch wel lichtjes onrustig. Met An en Neel spraken we af dat zij boodschappen zouden doen en dat Mieke en ik naar Cap Blanch zouden rijden. Daar aangekomen is de begroeting misschien niet zo hartig als gehoopt maar hoe dan ook en evenzeer welgemeend. Frey wilt me al meteen aan de drank zetten maar op zo’n vroege tijdstip staat mijn mond daar nog niet naar, om van m’n hoofd niet te spreken. Vraagt Guido op een onbewaakt ogenblik “Waar staan die van Prinsenbeek?” – hij kent Nico en Christa van vorige ontmoetingen – en ik wil hem wel de weg wijzen. Nico is eventjes weg en Christa schenkt maar meteen een drankje in dat mijn mond nauwelijks durf te weigeren en mijn hoofd al helemaal niet: pastis. Daarop volgt een totaal onsamenhangend en nauwelijks te begrijpen verhaal over haar nakende verhuizing naar een andere plek. Hoezo? Na al die jaren ben je er eindelijk in geslaagd om je gedroomde lievelingsplek te bemachtigen en na enkele dagen wil je er alweer weg? Uitleg: op de naast gelegen plek staat een caravan dicht tegen de “erfscheiding” aan en die belemmert het uitzicht op de hoofdstraat. Tja, op een camping loop je natuurlijk wel het gevaar dat je vroeg of laat buren krijgt…

Nu ken ik Frey toch al lang genoeg om voor hem blijvend op m’n hoede te zijn. Bij de minste onachtzaamheid heeft hij je wel op een andere manier te pakken. Nu komt hij met het meest uitgestreken gezicht weer op de proppen met zijn laatste nieuws. Voor hij naar Albir kwam, heeft hij nog gauw goedkoop grond kunnen kopen in Aarschot. Nu moet je weten dat ik zowat alles wat in Leuven fout loopt, catologeer onder de term ‘Aarschot’ en dus merk ik domweg op: Komaan Frey, hoe krijg je het in je hoofd om in Aarschot grond te kopen? Waarop hij: “Ja, het was een aanbieding van een tuincentrum. Twee zakken kopen en één gratis er bovenop.” Er met open ogen alweer in getuimeld. Bij Frey moet je constant alert blijven…

De Leuvense bende gaat wat rusten, de Cap Blanchers gaan boulen en de Benisolers gaan maar weer naar huis om daar de rest van de namiddag te genieten van het schitterende weer. Tegen zessen gaat de vlam in het houtskool, er wordt lekker gegeten en er volgt nog een lange nabespreking. Over de onzin die er vrijelijk over hedendaagse kunst uitgekraamd wordt, bijvoorbeeld. Of hoe weerzinwekkend onze nationale musea in Brussel behandeld worden. Over wat er de laatste zes maanden aan lezenswaardig verschenen is. Voor je er erg in hebt, is er weer een fles wijn leeg en begint het af te koelen waarna het actieterrein naar binnen wordt verplaatst. En dan kijk je op je uurwerk en ziet dat middernacht al bijna een uur achter ons ligt.

IMG_5109
De belangrijkste grootgrondbezitter van héél Aarschot…
IMG_5107
Doodvermoeid gezelschap na ochtendlijke avonturen.

 

 

Advertenties

Een reactie op “Vr 14/04 Grond in Aarschot

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s