Di 04/04 D-day

 

Vandaag D-day met de D van dinsdag. De meest schokkende vaststelling van deze dag was dat het al 13.30 u was toen Frank kwam vragen of hij iets uit de winkel moest meebrengen. Dat was even schrikken. Niet omdat Frank dat kwam vragen maar wel omdat het al zo laat was. Dan ben je om 8.10 u uit je nest gekropen, met de hond gaan wandelen, krantje lezen en je blogpagina afwerken. Tussendoor nog een kop koffie drinken samen met Lea en hopsa, met al dat niets doen zijn er toch alweer vijf uur van de dag voorbij gegaan. Zoals ik eerder al gesteld heb: eigenlijk ben ik hier niet graag want hier word je veel te snel oud.

Tijdens het boterhammetje sla je je boek open op de pagina waar je gisterennacht gestopt bent en omdat er niet zo bijster veel pagina’s meer resten, en omdat je wel wilt weten hoe het uiteindelijk afloopt, blijf je maar wat zitten. Met een zucht klap je dan het boek dicht en heb je toch nog een kwartiertje nodig om dat leesvoer nog eens te herkauwen en te beoordelen. En omdat we toch in een maatschappij leven waarin voor de minste prul sterren worden uitgedeeld, geef ik dit boek ***** of 5 sterren mee (dat is het maximum). Het weze dus alweer een warme aanrader voor iedereen die eens graag wat anders leest dan Story of Het Rijk der Vrouw. Loop meteen naar de winkel en bestel ‘De Hemelse Tafel’ van Donald Ray Pollock in Nederlandse vertaling van Luc de Rooy (De Bezige Bij 2017 ISBN 978 90 234 10850). Het is weer lang geleden dat nog eens een roman heb gelezen met constant een brede grijns om de mond (nu ja, ik lees toch veel weinig romans). Elke van de 447 pagina’s deed me enorm veel grinniken met de schitterend getekende figuren die Pollock laat opdraven en die gegarandeerd in absurde situaties terecht komen. Het begint al meteen met de opdracht: Voor Barney, de braafste hond van allemaal, die op 1 oktober 2015 is gestorven. Als een schrijver zijn roman opdraagt aan zijn overleden hond… dan weet je het wel.

Omdat je er vanuit gaat dat Mieke morgen graag tussen zuivere lakens wilt kruipen, en dat nog liefst in een gepoetst interieur, begin je uiteindelijk toch maar aan die vervelende klus. Waarop Huub met dodelijk enthousiasme de boel weer smerig maakt. Tja, ook zo zit het leven in elkaar.

Zo, morgen ben ik weer voor even weduwnaar-af.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s