Za 01/04 Afscheid met sambal

 

“Zo rond een uur of acht,” antwoordde Marcel toen ik hem vroeg wanneer hij wilde vertrekken. Omdat ik tegen die tijd toevallig wakker schrik, kom ik dan maar uit m’n nest om de mensen uit te zwaaien en dan ben ik net op tijd om tegen een lege plek aan te staren. De vogels zijn al gevlogen. Misschien zijn ze opgehouden aan de receptie? Toch niet. Ook Leo en Els zijn al vertrokken. Tja, die stonden gisteren al in de startblokken klaar.

Wat afscheid nemen betreft, kom ik vandaag toch nog aan m’n trekken. Vera en Kees (Helsinki 8) reizen vandaag ook voor twee weken terug naar Den Haag. De kleinkinderen, nietwaar. Omdat bij Kees al het angstzweet uitbarst van zodra je het woord ‘vliegtuig’ uitspreekt, doen ze dat heen-en-weertje naar Nederland met de tourbus. Vera vindt er maar niets aan om 36 uur stil te zitten; Kees beweert dat hij al in slaap valt nog voor de bus helemaal Benidorm is uit gereden.

Tja, die zaterdagkranten toch. Altijd een heel dikke boterham. Vandaag een interview met Der Theo die van zichzelf beweert dat hij helemaal niet rancuneus is. Voor mij een nieuw gegeven. Toen hij nog in Leuven resideerde en voor de Volksunie uitkwam, heeft hij me eens letterlijk en figuurlijk achtervolgd omdat ik een – volgens hem althans – veel te positief artikel had geschreven over de heraanleg van het Bruulpark, waar hij in buurt woonde. Trouwens, iets verderop in het vraaggesprek geeft hij weer behoorlijk van jetje tégen de pers, tégen journalisten die – volgens hem althans – altijd verkeerde informatie geven. Wel ja, tussen N-VA en de pers… dat is nooit goed gegaan en zal nooit beter worden. Positief is dat Francken Jonathan Haidt aanhaalt in verband met links en rechts. Het verschil tussen die twee berust op morele principes. Bij links ligt de nadruk vooral op eerlijkheid en zorg, bij rechts op loyauteit en autoriteit. Zelfs hij vindt dat die principes aan beide kanten iets meer gemengd mochten worden, en daar kan ik hem wel in volgen.

Tijdens de namiddagwandeling met Huub bots ik op Linda, de dochter van Agnes en Hugo. Ze is verhuisd naar de chalet in Espagna 20 en dat bevalt haar, na één nachtje in Valencia 19, bijzonder goed. In die mate zelfs dat ze er voor september al meteen een optie op genomen heeft. Op de koffie bij Hugo hebben we het over zijn organisatie van de Oktoberfeste. Er is zelfs al een datum voorop gesteld: zaterdag 28 oktober maar Olivier weet dat nog niet. Hugo heeft zelfs uitgevogeld dat er in Alfaz zoiets bestaat als een Oberbayernkapelle. Gelukkig zijn ze maar met z’n vieren, anders moet hij nog voor een groter podium zorgen. Met de Leuvense bierfeesten in het achterhoofd, stel ik voor om glazen met het logo van Benisol te laten bedrukken. Je kunt die dan kopen voor een bepaalde som en aan de tapkraan laten vullen. Voor de gasten is dat een hebbeding en voor de camping is het goede promotie. Wat ook goede promotie voor Benisol zou zijn, is ervoor zorgen dat het buitenzwembad wordt gevuld. Immers, onze Lupe komt hier op 8 april toe en die wilt kunnen zwemmen. Voor alle zekerheid maak ik met Marijke en Jacqueline de afspraak dat ze desnoods hun zwembad mag gebruiken.

Lea houdt Huub bij want ik moet dringend boodschappen doen en het is intussen al echt te heet geworden om de hond of hier of in de auto op te sluiten. Aan de bistro zitten de motorrijders te bekomen van hun ritje door de bergen. Heel leuk is te zien dat Suzanne intussen ook is aangekomen.

Mieke heeft vandaag het gezelschap te gast waarmee ze naar Indonesië is gereisd. Vorige week de Patagonië-gangers, nu weer anderen. Met dit verschil dat deze lieden mogen genieten van de kookkunsten van onze Javaanse vriendin Lana. En kijk, dàt is misschien wel de enige echte reden waarom ik het soms betreur niet in Leuven aanwezig te zijn: de lekkere hapjes van Lana. En omdat dàt weet, stuurt ze me natuurlijk een resem foto’s door van de heerlijkheden die vandaag thuis werden geserveerd. Jaja, soms heeft die vrouw van me het pesten wel heel goed in.

IMG_4994
Indonesische lekkernijen van Lana: Mieke weet hoe me pijn te doen…
IMG_4985
En nog maar een beetje zout in de wonde wrijven…
IMG_4986
Gelukzakken aan MIJN tafel.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s