Woe 29/03 Flor en Willy

 

Was het gisteren al een dag om snel te vergeten, dan kondigde deze woensdag zich desnoods nog saaier aan. Hier en daar heerst wel enige drukte. Op veel plaatsen maakt men zich klaar om binnen de kortst mogelijke tijd te vertrekken. Dat er duchtig wordt opgeruimd, merk je aan de gestage processie die met volle afvalzakken naar de vuilniscontainers trekt. Campers worden in een andere positie gemanoeuvreerd zodat men dat morgenochtend niet meer doen en dat men na de ochtendkoffie meteen kan wegrijden.

Dan moet je al heel ver doorheen je krant bladeren om twee opvallende overlijdensberichten te lezen. Meestal sla je daar geen acht op maar nu stonden daar ineens twee namen die in het artistieke wereldje luiden als klokken: Flor Hermans en Willy Courteaux. Geen van beiden heb ik persoonlijk gekend hoewel ik er voor een groot deel van mijn leven bijna dagelijks mee geconfronteerd werd.

Courteaux – de man met de baard – las je wekelijks in Humo (Dwarskijker/De Man in het Venster), zag je regelmatig op het televisiescherm en wie ooit Shakespeare of Euripides in het Nederlands heeft gelezen, deed dat ongetwijfeld in een vertaling van zijn hand. Een scherpe blik op het leven en een nog scherpere pen om dat leven te beschrijven. Geweldige kerel.1686151

Flor Hermans hoor ik bijna dagelijks – nu nog altijd – en zag ik enkele keren tijdens optredens van Wannes Van de Velde. ‘Ne zanger is ne groep’ zong de bard uit Antwerpen ooit en in die groep speelde Flor letterlijk en figuurlijk de eerste viool. Op een dag kwam ik in het atelier van beeldhouwer Wilfried Pas en schrok ik van de foto’s die daar aan de muur hingen. “Wat scheelt er,” vroeg Wilfried. “Ken jij die man misschien?” Jawel, hoor, het was Flor die poseerde voor het beeld waaraan Pas op dat ogenblik werkte en dat sinds 1994 het Mechelsplein in Antwerpen domineert, namelijk het beeld van Willem Elsschot.

Bij het overlijden van deze twee Vlaamse reuzen, zou je niet meer stil staan bij de Vlaamse kaboutertjes maar die zijn er wel. Het lawaai dat die maken is zoals altijd omgekeerd evenredig met hun eigen soortelijk gewicht. Grootsmoel BDW heeft in verband met die zogenaamde terroristische aanslag op de Meir niet alleen voor zijn beurt gesproken maar blijkt nu ook dat hij de raadgevingen van het parket helemaal in de wind heeft geslagen. Datzelfde parket had de politie zelfs verboden om over die misdaad te communiceren om het onderzoek niet te hinderen. En hopsa, daar gaat de paraplu open met BDW eronder en zijn politiecommissaris volop in de neer plonzende regen. Hoe klein kan een Vlaams kaboutertje zijn?

Dan heb je ook nog de vrouwelijke schaduw van BDW: Homans. Die wilt het hoofd van haar diversiteitsambtenaar op een schotel aan haar bureau geserveerd krijgen. Volgens Homans is Alona Lyubayeva niet loyaal, praat ze de minister niet voldoende naar de mond, doet ze te veel aan politiek en neemt ze veel te veel onafhankelijke standpunten in. En laat dat nu net de opdracht van die diversiteitsambtenaar zijn: volledig onafhankelijk de vinger op de pijnlijke plek leggen. Zo staat het in haar taakomschrijving, opgesteld door de Vlaamse regering waarvan diezelfde Homans deel uitmaakt. Hoe klein kan een Vlaams kabourtje zijn?

Dan heb je ook nog die andere personages uit het Vlaamse kaboutertjesvolk: Annick De Ridder en Andries Gryffroy. Die richten hun pijlen dan alweer op de Vlaamse ombudsman Bart Weekers omdat “die aanbevelingen doet die heel dicht bij het beleid komen”. Sorry… is dat niet de job van een ombudsman? Heerlijk toch de manier waarop Weekers reageert: “Als je iemand twee keer zes jaar lang ombudsman laat worden, dan zit die hier en zegt die tegen het parlement: u controleert de regering en maakt decreten. Ik kom u daar dingen over vertellen op basis van wat ik daar in mijn klachten over hoor.” Tja, de Vlaamse kaboutertjes hebben het enorm moeilijk met mensen die veel hoger dan zijzelf boven het maaiveld uit steken.

Die avond kreeg ik bezoek van de andere Guy en met een glaasje wijn bij de hand hadden we het over (niet noodzakelijk in deze orde) onze vrouw en kinderen, motoren en motortrips, wandelen, aardverschuivingen, pensioengerechte leeftijd, gezondheid in het algemeen, gezondheidszorg in het bijzonder, camperplekken in Frankrijk, vriendschap en de adembenemende snelheid waarmee zo’n fles Marqués de Riscal Rueda leeg raakt. Kortom: dingen waarmee heren van stand en op leeftijd zich voornamelijk bezig houden.

 

Advertenties

Een reactie op “Woe 29/03 Flor en Willy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s