Za 18/03 (Bis) La cucaracha

Tijdens mijn overwintering durft een zeldzame keer me wel eens één nieuw inzicht te overvallen of daagt er plots een antwoord op een reeds lang geleden gestelde vraag waar nog geen oplossing voor gevonden was. Mijn hoogst persoonlijke ‘Eureka’ moment, zeg maar. Tijdens mijn reptielenfase deze ochtend was het nog eens zover; voor de eerste en enige keer dit seizoen, trouwens. Al drie jaar lang vraag ik me af wat nu de meest belangrijke kwaliteit van deze camping is in vergelijking met de Cap Blanch. De stilte! Vooral op zaterdag- en zondagochtenden. Op weekdagen is het anders. Afhankelijk van de windrichting lijkt het er dan sterk op alsof de 332 of de CV 753 vlak naast je slaapkamer loopt – rumoerig zijn zit de Spanjaarden in het bloed – maar tijdens het weekend blijft het oorverdovend stil. Zelfs de geluiden van El Cisne dringen dan niet door tot hier. Op de Cap Blanch was dat wel lichtjes anders. Daar lag ik met m’n kont zowat in het midden van Carrer J.S. Bach, misschien wel de drukste uitvalsweg van Albir. Ook in de weekends. Hier wordt de sacrale stilte pas tegen elven doorbroken. Daar hoor je een deur dicht slaan, ginds zeggen buren elkaar gedag of slaan een babbeltje, wat verder laat iemand iets met een klap op de grond vallen. Het grote verschil met de Cap = het leven komt hier langzamer in de dag geslopen.

Gisteren was het Saint Patrick’s Day. Nu vond ik toch al dat de groene golf waanzin die hier over de camping trok iets minder was dan vorig jaar; waarschijnlijk zijn er nu wat minder Ieren aanwezig. Aan El Cisne was het wel anders; daar was het duidelijk verzamelen blazen. ’s Avonds zou het feest hier in het campingrestaurant verder gaan. Mieke wilde eens gaan kijken maar na een half uur was ze al terug. Nog erger dan tussen dronken Engelsen te zitten die karaoke zingen, is het gezelschap van zatte Ieren die karaoke zingen. Tot 2.30 u deze nacht hoorde ik ze luidruchtig naar huis strompelen.

 

Mieke heeft tot op de bodem van haar organisatietalent moeten grabbelen om haar verjaardag op een degelijke manier gevierd te krijgen. Wegens problemen met drukke agenda’s en uiteen lopende plannen zat daar enige gelaagdheid in; dinsdag in Ta Casa, woensdag BBQ en vandaag bij Anna. Mij niet gelaten, denk ik dan maar. Zo lang ik maar mee mag aanzitten, is het allemaal goed. Vooral omdat Frey en Fab er deze keer ook bij zijn. Hoewel nu heel de bebouwde kom van Albir tussen Benisol en Cap Blanch in ligt, hoewel we elkaars drempel maar weinig meer zullen verslijten, kijk ik toch altijd wel erg uit naar het samenzijn met die twee vrienden. Het gemeenschappelijke verleden met de andere genodigden is tenslotte van veel minder lange duur dan de geschiedenis met F&F en daarbij krijgen we die twee ook minder te zien. Bovendien hoef ik dan minder aan mijn taal te schaven en kan ik met hen weer eens lekker in het platste Leuvense dialect lullen. Om niet te vergeten dat F&F en ikzelf over – hoe zal ik het noemen – een gelijkgestemd gevoel voor humor beschikken. Het is dan ook meteen prijs – we zijn nog maar aan het aperitief toe – als er een gezelschap ouderen het restaurant naar binnen lopen. Vijf van die mensen hebben de hulp van een wandelstok nodig. Waarom Frey: “Die hebben zeker en vast een rijsttafel besteld want de stokjes hebben ze zelf meegenomen.” Dat soort grollen… Later, als er al wat wijn gevloeid heeft en op aanporren van Mieke, vertelt Frey nog eens zijn intussen wereldberoemde mop over “La Cucaracha” en hoewel ik die misschien al vijftig keer gehoord heb, schuif ik toch alweer bijna onder de tafel van het gieren.

Agnes en Hugo gaan iets vroeger naar huis want Hugo heeft alweer nog van alles te doen. Zo lang daarna trekken wij het ook niet meer. Met F&F maken we voor maandag een afspraak en samen met Jos nemen we nog een afzakkertje op ons terras. Van Marcel verneem ik dat Kwiatkowsky Milaan-San Remo gewonnen heeft en dat de Belgen er niet aan te pas kwamen. Eigenaardig toch dat ik deze namiddag niet één seconde aan die koers heb gedacht. Wat alweer bewijst dat het feestje van Mieke van superieure kwaliteit getuigde.

Niet te vergeten: Vandaag heeft ook Dennis Kusters zijn verjaardag mogen vieren.IMG_4809

IMG_4815

 

 

Advertenties

Een reactie op “Za 18/03 (Bis) La cucaracha

  1. Hallo Guy en de anderen op camping Benisol.
    Bedankt voor de wensen he. Bij deze wens ik Mieke het allerbeste en ik zie jullie haar verjaardag goed hebben gevierd.
    Ikzelf en Wilma deden 3 dagen Rotterdam en dat voor het tweede jaar op rij. Voor iedereen die nu niet in Benidorm vertoeft zou ik zeggen , met zijn allen daar heen.
    Met voorsprong de tofste stad in Nederland.
    Gr Denis en Wilma

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s