Bedankt Leuven Actueel en iedereen

zao-fox-village-japan-3
Jakkes, wat is me dat allemaal. Na Reynaert 75 keer zijn passie te laten preken in Leuven Actueel dacht ik dat het welletjes was geweest en dan blijkt dat er tòch mensen bestaan die dat gewauwel ooit gelezen hebben. Erger nog, sommigen betreuren het zelfs dat het ermee gedaan is. Wat heb ik de mensheid nu weeral misdaan om zoveel (postume?) sympathie te mogen oogsten…
Toen ik nog redacteur bij Passe-Partout was, zei toenmalige directeur Wouter Vanmelkebeke (toevallig nu big boss bij Leuven Actueel) ooit: “Jij zult dit nooit kunnen opgeven. Zelfs als je 85 wordt, zit jij hier nog altijd je stukjes te tikken.” Het was echt niet om hem absoluut ongelijk te geven –wat ik overigens héél graag deed en nog lang hoop te doen – dat ik per 1 september 2009 met pensioen ging met het vaste voornemen nooit nog één letter op papier te zetten.
En dan komt Bartje Mertens je de oren van het hoofd zeuren: komaan, man, jij moet een column schrijven; de onderwerpen kies je zelf, desnoods schrijf je over je hond. Omdat je intussen ontdekt hebt dat er nog één ding erger is en moeilijker vol te houden dan schrijven, namelijk niet schrijven, rol je ongewild weer in het verdomde wereldje van deadlines.
Je dwaalt met de camper (én hond) langs Europese wegen, lichtjes de tel van de dagen kwijt, tot het je plots weer te binnen schiet: Verdomme, ik moet nog een stuk afleveren. Dan is het zoeken naar een onderwerp, een stek waar je op het internet kunt inloggen want de persen moeten draaien. Zo leer je dan weer dat er campinguitbaters bestaan die het aandurven om 5 euro te vragen voor één uurtje verbinding op hun veel te zwakke ADSL-lijn. Als je het terecht vertikt om in de buurt van een MacDonalds gesignaleerd te worden, moet je wel tot een gat in de nacht opblijven en wachten tot alle oma’s van de camping ermee opgehouden hebben met hun kleinkinderen te skypen. Het leven van een journalist was al geen lachertje, dat van een dolende stukjesschrijver is helemaal geen pretje. Wel helemaal niet als je dan ook nog voor langere tijd wilt overwinteren in aangenamere oorden met een mediterraan klimaat en waar azuur de overwegende luchtkleur is.
Dan raak je een beetje geïsoleerd van het thuisfront. In het begin omdat het technisch moeilijk in elkaar zit om dat in stand te houden, na een tijdje – als je voldoende ‘verzuidelijkt’ bent – omdat het je geen barst meer kan schelen wat er in en om je thuisstad gebeurt. In dergelijke omstandigheden is het haast onmogelijk om kort op de bal te spelen wat Leuvense actualiteiten betreft, ook al omdat Leuven Actueel een tweewekelijkse publicatie is. Je kunt het bezwaarlijk blijven hebben over de wildgeslagen rollatorbende van de Benidorm Bastards, je kunt niet eindeloos blijven kauwen op de kleine kantjes van onze spaarzame noorderburen, lawaaierige Spanjaarden of boven hun stand levende Britten. Neem daarbij dat ik intussen geleerd heb om het zalige nietsdoen tot hogere kunstvorm te verheffen – zelfs dàt moet je kunnen delegeren – en dat er wel elke maand een of ander ouderdomskwaaltje de kop opsteekt, maar vooral dat de noodzakelijke goesting stelselmatig afneemt. Ermee kappen is dan de enige consequente beslissing.

Nu en dan zal er nog wel wat op mijn blog verschijnen (https://camperhuub.wordpress.com) en wie mijn passiepreken helemaal niet kan missen, moet me maar komen opzoeken in mijn winterse verbanningsoord.

Wouter, bedankt voor het geduld. Katrientje, bedankt voor de eindeloze vriendschap. Bart, bedankt voor het vertrouwen. Bedankt Leuven Actueel. Bedankt lezers.

Advertenties

3 reacties op ‘Bedankt Leuven Actueel en iedereen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s