Donderdag 21 mei De beestjesman is er

Jaja, Jan is er dan toch tegen de middag doorgekomen. Helemaal zoals ik verwacht had, heeft hij nu wel elk hotel van Benidorm gezien en zijn eerste indruk over die stad is identiek aan wat ik erover denk: WEGBLIJVEN. Om de wachttijd te doden heb ik nog een wasje gedaan en ben wel tien keer met de hond naar de ingang gelopen. Tja, een douche zat er niet in want dan denk je “je-zult-zien-dat-ik-net-onder-de-kraan-sta,-dat-zal-hij-toekomen-en-niemand-thuisvinden”. Frank komt een babbeltje doen en dan hoor ik het zo bekende en typische wieltjesgeluid van een rolkoffertje op het asfalt.
Beken koffie, verhaaltjes over de reis, verhaaltjes over Leuven, kortom het soort conversaties dat bij dit soort gelegenheden de kop opsteekt. In zijn mailtje van gisteren had Jan te kennen gegeven dat hij zaterdag wilde beginnen rijden. Dat heb ik hem wel uit het hoofd gepraat. Komt daar dan ook nog bij dat hij een echte beestjesman is, m.a.w. waar hij ook komt, wilt hij een zoo bezoeken. Wereldwijd heeft hij er al minstens 300 op zijn conto staan en zijn ambitie op dat vlak is nog lang niet gekoeld. Hij wilt hier naar Terra Natura, naar het Rio Safaripark in Elche en als het even kan ook nog naar het domein van Stichting AAP in Villena. Snel heeft hij begrepen dat zo’n overladen programma niet in één dag te verhapstukken is. Uiteindelijk komt het er hier op neer dat hij voor twee dagen een auto zal huren en dan uitvissen hoe hij daar overal kan raken. Immers, met het openbaar vervoer wordt het wel een erg ingewikkelde operatie. Hoe dan ook, ik begin in mijn geheugen te boren of ik onderweg in Frankrijk ergens een aanduiding van een of ander dierenpark heb gezien want mocht dat zo zijn, zijn we binnen twee weken nog niet thuis. Gelukkig ligt het wolvenpark van Gévaudan een andere kant uit.
Dan gaan we toch maar eens naar de kar kijken en die ziet er echt niet uit, vooral niet omdat een zuidelijke wind eergisteren weer een stevige portie woestijnzand over ons heen heeft gestrooid. Ik haal er nog een paar dingen uit en denk na over wat er zeker moet in blijven voor onderweg.
Terwijl ik naar de Giro kijk en Flippe Gilbert naar de zege juich, zit Jan zijn Humo te lezen. Na de koers vindt hij het dringend tijd om aan het aperitief te gaan en hopsa, daar komt de pastis aan. Ricard heeft plaats geruimd voor 51. Prut, prut, prut… daar komt Rabisto aan gescooterd. Nu kun je van die kerel zeggen wat je wilt maar hij heeft wel een erg verfijnde neus als het op drank aankomt. Hij ruikt het gewoonweg als je nieuwe fles pastis aanbreekt. Blijkt dan ook nog dat die twee elkaar kennen van in de tijd dat ze nog samen school liepen bij de Montfortanen in Rotselaar. Een stortvloed straffe verhalen over het reilen en zeilen in zo’n internaat, die voor mij – die in Mechelen op kostschool zat – zéér herkenbaar overkomen.
Frank op speurtocht gegaan naar een gasvuur/oven en helemaal voorspelbaar heeft dat een hele namiddag in beslag genomen en heeft hij misschien wel tien winkels afgelopen. Om tenslotte met lege handen hier weer toe te komen. Zeg maar dat hij een preselectie heeft gemaakt en dat Lea morgen meegaat om de definitieve keuze te maken. We spreken af om samen iets te eten in het restaurant hier tot Rabisto plots bedenkt dat het vandaag AA Gent-Standard is en dat zou wel eens de kampioenenwedstrijd kunnen zijn. Dus knalt hij naar café Antwerpen in Benidorm waar die wedstrijd zeker en vast wordt uitgezonden. Achteraf blijkt dat de Buffalo’s het pleit hebben gewonnen, en daar ben ik enigszins mee opgetogen. Nu OHL nog winnen of gelijk spelen tegen Eupen en dan is het ook in Leuven weer uitzinnig feest.
Ik voel me toch al lichtjes overladen wat aperitief betreft maar Jan blijft naarstig dorst hebben. Ook na het eten. Als dessert neemt hij dan ook nog een paar keer een Cruz Campo van circa 0,5 liter. We komen thuis en praten nog wat na op het terras (het had maar niet zo’n mooi weer moeten zijn) en het voorraadje bier in de koelkast gaat er helemaal aan.
En zo kreeg deze 21 mei – datum die ik de voorbije dagen misschien iets te overdreven als mijn Doomsday heb voorgesteld – toch nog een happy end.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s